ลักษณะคำไทยแท้

            ๑. คำไทยแท้ส่วนมากมีพยางค์เดียว   ไม่ว่าจะเป็นคำนาม สรรพนาม  วิเศษณ์  บุพบท  สันธาน อุทาน  ฯลฯ    ซึ่งเรียกว่าภาษาคำโดด  เช่น   ลุง ป้า  น้า  อา  กา  ไก่  ฯลฯ    มีคำไทยแท้หลายคำที่มีหลายพยางค์  เช่น   มะม่วง สะใภ้  ตะวัน  กระโดด มะพร้าว   ทั้งนี้เพราะสาเหตุที่เกิดจาก

๑.๑  การกร่อนเสียง    คำ ๒ พยางค์เมื่อพูดเร็วๆ เข้า    คำแรกจะกร่อนลง  เช่น

      มะม่วง     มาจาก                        หมากม่วง                        ตะคร้อ     มาจาก                        ต้นคร้อ

      สะดือ       มาจาก                        สายดือ                                      มะตูม       มาจาก                        หมากตูม

๑.๒  การแทรกเสียง   คือคำ ๒  พยางค์เรียงกันแล้วมีเสียงแทรกตรงกลาง  เช่น

      ลูกกระดุม    มาจาก                        ลูกดุม                                       ผักกระถิน     มาจาก                        ผักถิน

      นกกระจอก  มาจาก                        นกจอก                                      ลูกกระเดือก  มาจาก                        ลูกเดือก

๑.๓ การเติมพยางค์หน้าคำมูลโดยเติมคำให้มีความหมายใกล้เคียงกัน   เช่น

      จุ๋มจิ๋ม    -   กระจุ๋มกระจิ๋ม                            เดี๋ยว    -    ประเดี๋ยว

      ท้วง       -    ประท้วง                                                            ทำ       -    กระทำ

            ๒. คำไทยแท้ไม่มีตัวการันต์   ไม่นิยมคำควบกล้ำ และมีตัวสะกดตรงตามมาตรา  เช่น เชย   สาว   จิก  กัด   ฯลฯ

            ๓. คำไทยแท้มีวรรณยุกต์ทั้งมีรูปและไม่มีรูป    เพื่อแสดงความหมาย  เช่น   ฉันอ่านข่าวเรื่องข้าว

            ๔. การเรียงคำในภาษาไทยสับที่กันทำให้ความหมายเปลี่ยนไป   เช่น

      ใจน้อย     -     น้อยใจ                                                              กลัวไม่จริง     -     จริงไม่กลัว

            ๕. คำไทยจะใช้รูป   “ไอ”  กับ  “ใอ”   จะไม่ใช้รูป “อัย” เลย    และจะไม่พบพยัญชนะต่อไปนี้  ฆ  ณ  ฌ ฎ  ฏ ฐ ฑ ฒ  ธ ศ  ษ  ฬ    ยกเว้นคำบางคำที่เป็นคำไทย  คือ  ฆ่า เฆี่ยน  ศึก  ศอก  เศิก  เศร้า  ธ ณ  ฯพณฯ  ใหญ่  หญ้า  เป็นต้น

Bestview on IE7 at 1024*768 screen and Flashplayer , Active X run. thaieclass@hotmail.com